Jesteś niezalogowany
NOWE KONTO

Polski Deutsch

      Zapomniałem hasło/login


ä ß ö ü ą ę ś ć ł ń ó ż ź
Nie znaleziono żadnego obiektu
opcje zaawansowane
Wyczyść




Kamionka
kitapczy: Lewe górne przedstawia ul. Główną z gospodą Alfreda Kopietza na posesji nr 7.
ul. Pamięci Sybiraków, Kędzierzyn-Koźle
McAron: Zmieniaj, zmieniaj. Przecież nie jestem Alfą i Omegą :)
Maciowakrze
kitapczy: Sklep Josefa Lischki, a później wdowy po nim, to posesja nr 44 przy ul. Wyzwolenia.
Kościół św. Floriana, ul. Spółdzielcza, Maciowakrze
kitapczy: Widok kościoła od południa, na pierwszym planie cmentarz przykościelny.
Maciowakrze
kitapczy: Dopisuję dwór do obiektu.
Staw, Maciowakrze
kitapczy: Pierwszy z prawej to dom nr 47 przy ul. Wyzwolenia, na lewo, na pierwszym planie, dom nr 44. Oba istnieją w niezmienionym kształcie.

Ostatnio dodane
znaczniki do mapy

Wolwro
Mmaciek
Mmaciek
Wolwro
Ologierd
Wolwro
Wolwro
Ireneusz1966
Ologierd
Ologierd
Dom
Ologierd
Ologierd
Ologierd
Wolwro
Wolwro
dariuszfaranciszek
morgot
morgot
jawc
blatro
blatro

Ostatnio wyszukiwane hasła


 
 
 
 
Historia numerowania dróg publicznych w Polsce po 1945 roku
Autor: bogdanow°, Data dodania: 2023-02-20 10:03:42, Aktualizacja: 2023-03-23 22:58:23, Odsłon: 2017

Pierwszy system numeracji dróg publicznych w odrodzonej Polsce wprowadzono w 1921 roku

Obecny system numeracji dróg publicznych jest piątym z kolei (od 1945 roku), a w zasadzie szóstym (gdy włączymy okres dwudziestolecia międzywojennego) systemem numeracji, który zmieniano w zależności od podziału dróg publicznych na kategrie bądź klasy techniczne czy podziału administracyjnego państwa.

 

1) Lata 1945–1952

Obowiązywała Ustawa z dnia 10 grudnia 1920 roku o budowie i utrzymaniu dróg publicznych.

Dzieliła drogi publiczne na cztery kategorie: drogi państwowe, drogi wojewódzkie, drogi powiatowe i drogi gminne.

Numeracja dróg publicznych wyglądała następująco:

a/ drogi państwowe – oznaczenie numeracji było dwojakie:

    • drogi magistralne – numer składał się z liczby jedno- lub dwucyfrowej (numery 1–18)

    • odnogi od dróg magistralnych – numer był ułamkiem, w liczniku numer drogi magistralnej, w mianowniku liczba jedno- lub dwucyfrowa

b/ drogi wojewódzkie – numer składał się z liczby jedno- lub dwucyfrowej i małej litery w (w każdym województwie były numery od 1w wzwyż)

c/ drogi powiatowe – numer składał się z liczby jedno- lub dwucyfrowej i małej litery p (w każdym powiecie każdego województwa były numery od 1p wzwyż)

d/ drogi gminne – numer (prawdopodobnie) był ułamkiem, w liczniku numer drogi powiatowej, w mianowniku liczba jedno- lub dwucyfrowa

 

2) Lata 1952–ok. 1962

Obowiązywała Ustawa z dnia 16 czerwca 1948 roku o zmianie ustawy z dnia 10 grudnia 1920 roku o budowie i utrzymaniu dróg publicznych.

Dzieliła drogi publiczne na trzy kategorie: drogi państwowe, drogi powiatowe i drogi gminne.

Numeracja dróg publicznych wyglądała następująco:

a/ drogi państwowe – oznaczenie numeracji było trojakie:

    • drogi magistralne – numer składał się z liczby dwucyfrowej (liczba numerów większa niż poprzednio)

    • odnogi od dróg magistralnych – numer był ułamkiem, w liczniku numer drogi magistralnej, w mianowniku liczba jedno- lub dwucyfrowa

    • pozostałe drogi – numer składał się z liczby trzycyfrowej (w większości oznaczono tak poprzednie drogi wojewódzkie)

c/ drogi powiatowe – numer składał się z liczby jedno-, dwu- lub trzycyfrowej i małej litery p (w każdym województwie były numery od 1p wzwyż)

d/ drogi gminne – numer był ułamkiem, w liczniku numer drogi powiatowej, w mianowniku liczba jedno- lub dwucyfrowa

 

3) Okres od ok. 1962 do 14.02.1986

Obowiązywała Ustawa z dnia 29 marca 1962 roku o drogach publicznych (przejściowo Dekret z dnia 4 sierpnia 1956 roku o podziale dróg publicznych).

W zasadzie dzieliła drogi publiczne na dwie kategorie: drogi państwowe (ogólnopaństwowe i regionalne) i drogi lokalne. Trzecią kategorię stanowiły drogi zakładowe.

Numeracja dróg państwowych była zróżnicowana klasą techniczną drogi. Było pięć klas, przy czym drogami I klasy technicznej były wyłącznie ówczesne autostrady (dolnośląska i Berlinka), natomiast drogi lokalne były wyłącznie V klasy technicznej.

Numeracja dróg publicznych wyglądała następująco:

a/ drogi państwowe:

    • II i III klasy technicznej – numer składał się z liczby dwucyfrowej (numerami 10–19 oznaczono drogi odśrodkowe, numerami 20–52 pozostałe drogi) lub liczby trzycyfrowej

    • IV klasy technicznej – numer składał się z małej litery (wyróżnika województw w rejestracji pojazdów) i liczby jedno- lub dwucyfrowej

    • V klasy technicznej – numer składał się z małej litery (wyróżnika województw w rejestracji pojazdów) i liczby trzycyfrowej

b/ drogi lokalne – oznaczenie numeracji mogło być trojakie (powiaty określały własny sposób numerowania dróg lokalnych):

    • numer składał się z liczby jedno-, dwu- lub trzycyfrowej i dowolnej małej litery

    • numer składał się wyłącznie z liczby jedno-, dwu- lub trzycyfrowej

    • numer skadał się z liczby rzymskiej

Od około 1968 roku niektóre odcinki dróg państwowych II lub III klasy technicznej otrzymały numer z literą T i liczbą jedno- lub dwucyfrową. Tym samym część wcześniejszych numerów dwucyfrowych została usunięta. Numery dwucyfrowe usunięto też z odcinków dróg, którym nadano numery międzynarodowe z literą E.

 

4) Okres od 14.02.1986 do 09.05.2000

Obowiązywała Ustawa z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych.

W zasadzie dzieliła drogi publiczne na trzy kategorie: drogi krajowe, drogi wojewódzkie i drogi gminne wraz z drogami lokalnymi miejskimi. Czwartą kategorię stanowiły drogi zakładowe.

Numeracja dróg publicznych wyglądała następująco:

a/ drogi krajowe – oznaczenie numeracji było dwojakie:

    • numer składał się z liczby jedno- lub dwucyfrowej (na mapach oznaczone jako drogi główne)

    • numer składał się z liczby trzycyfrowej (na mapach oznaczone jako drogi drugorzędne)

b/ drogi wojewódzkie – numer składał się z liczby pięciocyfrowej (dwie pierwsze cyfry były wyróżnikiem województw)

c/ drogi gminne – numer składał się z liczby siedmiocyfrowej (dwie pierwsze cyfry były wyróżnikiem województw)

Wprowadzono oznaczenie autostrad – litera A i liczba jedno- lub dwucyfrowa.

W latach 1999–2000 (przejściowo po przeklasyfikwaniu kategorii niektórych dróg):

a/ drogi krajowe oznaczone były numerami jedno-, dwu-, trzy-, a nawet pięciocyfrowymi

b/ drogi wojewódzkie oznaczone były numerami jedno-, dwu-, trzy-, cztero- i pięciocyfrowymi

 

5) Okres od 09.05.2000

Obowiązuje Ustawa z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych z późniejszymi zmianami.

Dzieli drogi publiczne na cztery kategorie: drogi państwowe, drogi wojewódzkie, drogi powiatowe i drogi gminne.

Numeracja dróg publicznych wygląda następująco:

a/ drogi krajowe – numer składa się z liczby jedno- lub dwucyfrowej

b/ drogi wojewódzkie – numer składa się z liczby trzycyfrowej

c/ drogi powiatowe – numer składa się z liczby czterocyfrowej i dużej litery (wyróżnika województw w rejestracji pojazdów)

d/ drogi gminne – numer składa się z liczby sześciocyfrowej i dużej litery (wyróżnika województw w rejestracji pojazdów)

Wprowadzono oznaczenie dróg ekspresowych – litera S i liczba jedno- lub dwucyfrowa.

 

B.W.

 


/
górski | 2023-02-21 00:22:11
O ile pamiętam dla dróg krajowych zasadą jest numeracja nieparzysta dla tras poludnikowych a parzysta dla równoleżnikowych. Wszystko orientacyjnie i według przewagi, bo o ile A2 jest oczywista, zaś dla A4 też przeważa układ równoleżnikowy.