MENU
ZNACZNIKI
Zbrojownia artyleryjska twierdzy Koźle, obok kościół ewangelicki.

Dodał: kitapczy° - Data: 2021-12-27 20:54:19 - Odsłon: 113
Lata 1910-1920


Pierwszą protestancką gminę wyznaniową w Koźlu założył płk Andrzej Kochcicki (właściciel miasta w latach 1617-1627). Jeszcze przed nabyciem miasta Kochcicki zakupił w Koźlu ogród pod budowę przyszłej świątyni. Gdy w 1629 roku Ferdynand II wydał edykt restytucyjny surowo obchodzący się z ewangelikami, sprawa budowy kościoła w Koźlu ucichła. Dopiero gdy Koźle zajęli Prusacy, temat powrócił. Najpierw w 1748 roku oddano ewangelikom na salę modlitwy jedną z sal Ratusza na pierwszym piętrze. Ówczesny komendant Twierdzy Koźle, Alexander von Sass, pod budowę kościoła wybrał plac nad Odrą. Projekt opracował w lipcu 1785 roku Martin Johann Pohimann (inspektor budowlany, któremu podlegały wszystkie miasta śląskie). Wkrótce zmieniono lokalizację kościoła - miał stanąć za murami miejskimi, za Bramą Raciborską. Wtedy zmieniono plany architektoniczne, dodając do bryły kościoła zakrystię. Kościół budowano w latach 1786-1788. W dniu 2 listopada 1788 roku świątynię poświęcił kapelan kozielskiego garnizonu Johann Emanuel Schirmer. W roku 1857 ufundowano dzwonnicę (powiększoną 22 lata później). W roku 1888 zaplanowano budowę wieży przy wejściu głównym. Później koncepcję zmieniono i w roku 1914 powstał projekt budowy wieży przy ścianie wschodniej ale wybuch I wojny światowej pokrzyżował te plany. W roku 1928 gmina ewangelicka podjęła decyzję o budowie nowej dzwonnicy (z dwoma dzwonami) projektu Hansa Thomasa z Wrocławia. Rok później zburzono zakrystię i w jej miejscu, między kościołem a probostwem, wzniesiono wolno stojącą dzwonnicę (kampanilę) o wysokości 30 m i wymiarach u podstawy 4,5 x 4,5 m. Pod koniec II wojny światowej kościół został zbombardowany a ocalała dzwonnica została rozebrana wiele lat później (1975). Później w miejscu kościoła wybudowano dworzec autobusowy PKS (obecnie Veolia Transport). Opis: k-k.pl .
/Petroniusz/

  • /foto/9236/9236588m.jpg
    1900 - 1903
  • /foto/6956/6956150m.jpg
    1900 - 1905
  • /foto/427/427563m.jpg
    1909
  • /foto/5395/5395677m.jpg
    1912
  • /foto/3667/3667708m.jpg
    1930
  • /foto/381/381582m.jpg
    1932
  • /foto/342/342686m.jpg
    1938
  • /foto/6276/6276843m.jpg
    1940
  • /foto/71/71343m.jpg
    1975
  • /foto/71/71344m.jpg
    1975
  • /foto/71/71345m.jpg
    1975

Aukcje internetowe

Poprzednie: Pierzeja północno-wschodnia Strona Główna Następne: Dzielnica Koźle - Stare Miasto


kitapczy | 2021-12-27 22:36:34 | edytowany: 2021-12-27 22:36:54
Pocztówka ze stemplem poczty w Koźlu z 12.05.1920 r. oraz stemplem jednostki włoskiej - 4 Batalionu 135 pułku piechoty (135 Reggimento fanteria). W okresie plebiscytowym w Koźlu stacjonował ten batalion, a także sztab samego pułku.
T.Rex | 2021-12-27 23:14:41
4 Batalion stacjonował w Raciborzu, natomiast w Koźlu stacjonował 1 Batalion.
kitapczy | 2021-12-27 23:53:30
Oboje się pomyliliśmy. 4 Batalion stacjonował w Gliwicach, a 3 w Koźlu.
T.Rex | 2021-12-28 00:14:45
Proponuję rzucić okiem na dwie mapy, pierwsza zrobiona tuż po przybyciu wojsk włoskich na Śląsk: , druga z grudnia 1920 r.: , obie potwierdzają to co wcześniej napisałem.
kitapczy | 2021-12-28 14:13:58
Jeśli 4 Batalion stacjonował w Raciborzu, to dlaczego karta pocztowa wysłana została z Koźla? Logicznie rzecz biorąc, powinna nosić stempel poczty raciborskiej. Kolejność przesyłania korespondencji wojskowych do adresatów cywilnych była następująca: od poczty polowej do poczty cywilnej, nie odwrotnie. Stempel z Koźla potwierdza, że to tam karta trafiła do obiegu poczty cywilnej. Zagłębiłam się w literaturze przedmiotu, z której wynika, że dochodziło do kilkukrotnej dyslokacji oddziałów wojsk alianckich, w tym włoskich. W początkowym okresie, tj. od 18 lutego do 25 maja 1920 r. (czyli w czasie wysyłania karty) w Koźlu stacjonował włoski 2 Batalion 135 Pułku Piechoty.